Problemy seksualne mogą dotyczyć nie tylko pań, ale również i panów. O ile kobiece kłopoty seksualne postrzega się jako zrozumiałe, to w przypadku mężczyzn jest nieco inaczej. Męska seksualność musi nadal funkcjonować w świecie stereotypów i mitów. Stanowi typową przesłankę do poddawania ocenie wartości danego mężczyzny, sprowadzona do bardzo prymitywnych popędów, na zasadzie, iż każdy mężczyzna ma wyłącznie jedno w głowie. Tego typu mity wyzwalają u mężczyzn nierzadko uczucie niepewności, jak i obniżenia samooceny. 

Jakie mogą być przyczyny męskich zaburzeń seksualnych?

Przyczyn męskich zaburzeń seksualnych, może być naprawdę sporo. Najczęściej wymienia się: uzależnienie od seksu, hiperseksualność, brak orgazmów, zaburzenia wytrysków, zaburzenia erekcji, ale też brak pożądania.

Przyczyny męskich zaburzeń seksualnych mogą wykazywać: wymiar organiczny, psychiczny i społeczno-kulturowy.

Wymiar organiczny

  • schorzenia (nadciśnienie tętnicze, choroby psychiczne, zakaźne, nerek, wątroby, układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca i nowotwory),
  • zaburzenia o charakterze hormonalnym (zaburzenia funkcji tarczycy, zbyt wysokie stężenie prolaktyny, niewielkie stężenie testosteronu),
  • nadwaga,
  • używki,
  • leczenie operacyjne, radioterapia,
  • leki (przeciwpsychotyczne i przeciwdepresyjne).

Wymiar psychologiczny

  • traumy i urazy seksualne,
  • stres,
  • niedobór snu,
  • przemęczenie,
  • uzależnienie od materiałów pornograficznych,
  • mało atrakcyjny fizycznie partner,
  • nuda i monotonia,
  • zaburzenia w zakresie identyfikacji płciowej,
  • zaburzenia obrazu swojego ciała,
  • zaburzenia w relacjach partnerskich.

Wymiar społeczno-kulturowy

  • błędnie przeprowadzona seksualna edukacja,
  • przesyt seksu,
  • rygoryzm wychowawczy i religijny.

Seksualne zaburzenia u mężczyzn

Brak pożądania odznacza się brakiem dążenia do aktywności seksualnej i brakiem jakiejkolwiek fantazji w łóżku. Nierzadkie jest obniżenie się nastroju. Zaburzenia w obrębie pożądania mogą wykazywać charakter pierwotny (osoba zawsze miała niewielki seksualny popęd) albo też nabyty (wystąpienie zaburzenia po czasie normalnego seksualnego funkcjonowania).

Zaburzenia erekcji zaliczane są do najczęściej występujących u mężczyzn zaburzeń seksualnych. Związane są z wysokim poziomem stresu, jak i zagrożeniem dla psychiki i relacji pomiędzy partnerami. Nierzadko definiuje się je jako brak możliwości uzyskiwania albo utrzymywania wzwodów w wystarczającym stopniu do odbywania satysfakcjonujących stosunków seksualnych. W wypadku zupełnego braku erekcji, nie dochodzi także do nocnych wzwodów. Według danych szacunkowych, kłopoty z zaburzeniami erekcji tyczą się ok. trzech milionów mężczyzn z polskiej populacji.

Brak orgazmów, zaburzenia wytrysków definiuje się jako trwałą albo powracającą niezdolność do powstrzymania wytrysków w czasie stosunków seksualnych, która wywołuje brak komfortu odczuwanego przez oboje partnerów. Najważniejsze zaburzenia wytrysku to: nasieniotok, wytryski bez orgazmów, bolesne wytryski, zbyt wczesne wytryski, brak ejakulacji, opóźniony wytrysk.

O uzależnieniu od seksu i hiperseksualności możemy mówić najczęściej, kiedy seks zaczyna już dominować nad pozostałymi sferami życia. Tyczy się to chociażby zbyt częstego, pozostającego ponadto poza naszą kontrolą seksualnego fantazjowania i regulowania stanów emocjonalnych przy pomocy czynności instrumentalnych, jak i seksualnych działań. Objawia się ona w potrzebie różnorodności i znacznej częstotliwości seksualnej aktywności, która może przyjmować postać masturbacji, bezpośrednich seksualnych interakcji, jak i promiksuizmmu, a niekiedy także zachowań mających charakter seksualny z zastosowaniem internetu. Określenie granicy między zdrowym wysokim libido, a hiperseksualnością nie jest takie proste. Jednakże na poczet leczenia zwiększonego seksualnego popędu, warto będzie zdecydować się, kiedy jest on nie tylko nazbyt duży, ale potrafi przy tym popchnąć pacjenta do zachowań seksualnych stwarzających ryzyko, jak i jest wyniszczający dla osób bliskich i jego samego.